Musical

Moeder, ik wil bij de revue

Moeder, ik wil bij de revue was in 2012 een populaire tv-serie. Een Nederlandse serie bomvol liedjes van Wim Sonneveld en in het decor van de jaren ’50. Een serie met een Limburgse boerenzoon in de hoofdrol, die na een dagje Amsterdam precies weet wat hij wil met zijn leven. Hij wil bij de Revue! Avond aan avond optreden voor een volle theaterzaal. Pailletten, veren en staande ovaties. De serie was uitermate succesvol. Stage Entertainment vond dit het ideale uitgangspunt voor een heuse musical. Sinds vorig draait de musicalversie van Moeder, Ik wil bij de Revue in het Beatrixtheater in Utrecht. Op 9 augustus valt het doek, dus besloot ik toch nog even kaartje te kopen voor deze voorstelling. Op 16 mei zag ik Moeder, ik wil bij de revue.

Moeder-ik-wil-bij-de-revue1

Waar het in de tv-serie vooral om Bob Somers en zijn liefde voor theater ging, legt de musical de nadruk op John en Riet Hogendoorn. Broer en zus Hogendoorn vormen samen een beroemd theaterduo. Ze treden al jaren op in hun eigen revue show. John worstelt met zijn seksualiteit en kan zijn zus op sommige momenten wel schieten. Maar eigenlijk kan hij ook niet zonder haar. Riet houdt wel van een glaasje en probeert John een beetje in het gareel te houden.

Aan de andere kant van het land woont Bob Somers met zijn drie zussen en zijn vader. Vader Somers ziet het liefst dat Bob het familiebedrijf overneemt. Bob wordt bij toeval uitgenodigd om de Revue van John en Riet bij te wonen. Hij wordt spontaan verliefd op het theaterleven én op de dochter van de stadse familie van Woerkom, die eigenlijk bijna verloofd is met zijn neef.

Bij binnenkomst valt meteen het decor op. Het heeft de uitstraling van een echt ouderwets theater. De gehele voorstelling ademt de sfeer van de jaren ’50. Nederlandse liedjes van onder andere Wim Sonneveld, Gerard Cox en Frans Halsema vormen de basis van deze musical. ‘Zij kon het lonken niet laten‘, ‘Het dorp’ en natuurlijk ‘Moeder, ik wil bij de revue‘, ze komen allemaal voorbij. Kosten nog moeite is gespaard om het decor en de kostuums bij het dagelijkse leven en de revue te laten passen. Vooral de revuekostuum zien er geweldig uit. Heel veel glitter, veren en pailletten.

Een aantal ledschermen in de achtergrond én op de vloer vormen het daadwerkelijke decor. Hierop worden beelden geprojecteerd, zoals de voorkant van de winkel van de familie Van Woerkom of een idyllisch uitzicht op de Limburgse heuvels. Dit is weer eens wat anders dan bordkartonnen achtergronden. Echter, als je wat dichterbij het toneel zit, zijn de beelden wel wat lastiger te zien.

Als de naam Jon van Eerd op het affiche staat, dan weet je dat het komische aspect ook goed is. Dat was tijdens de voorstelling ook goed te merken. In de rol van John Hogendoorn gaat hij behoorlijk los. Bij sommige dingen vraag je je zelfs af of het geïmproviseerd is of of het erbij hoort. Dat maakt het extra leuk. De rol van Riet wordt normaal gesproken gespeeld door Simone Kleinsma.Zij werd vervangen door Mariska van Kolck. Samen met Jon speelde zij een erg leuk duo.

De jongere garde werd vertegenwoordigt door Christanne de Bruijn als Jeanne van Woerkom en Terence van der Loo als Bob Somers. Beiden laten zien én horen dat het Nederlandse musicaltalent nog lang niet op is. De gewonnen award voor aanstormend talent bij de Musical Awards van dit jaar voor Terence is ook zeer terecht.

Naast Jon en Mariska zijn het ook vooral de bijrollen die zorgen voor de nodige komische inbreng. Vooral Raymonde de Kuyper als de moeder van Jeanne is geweldig. De gehele familie Somers zorgt ook voor de nodige hilariteit. Al is het alleen maar vanwege het Limburgse accent. Er zaten zelfs wat echte Limburgse woordjes tussen. Dat vond ik goed gedaan, het was alsof ik even thuis was. Was het alleen maar lachen? Nee, er zat ook wel wat ontroerende stukken tussen, de relatie tussen vader en zoon Somers bijvoorbeeld. Al staat dat wel een beetje op de achtergrond in tegenstelling tot de televisie versie. Arie Kant speelde de strenge mopperpot van een vader, die zijn zoon diep in z’n hart toch ook wel het beste gunt.

Moeder, Ik wil bij de revue is een leuke voorstelling als je van de jaren ’50, de bijbehorende muziek en Jon van Eerd houdt. Ook als je kunt genieten van een ouderwetse revue show met extravagante kostuums is dit een aanrader. De voorstelling is nog maar even te zien. Op 9 augustus 2015 spelen ze de laatste voorstelling.

4/5 sterren

 

Advertenties

3 gedachten over “Moeder, ik wil bij de revue

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s