Reizen

Zuid-Afrika | Township tour

T1

Wanneer je in Kaapstad bent, is er één ding waar je eigenlijk niet omheen kunt. Zodra je de stad in of uitrijdt zie je ze al liggen, de Townships. Ook dit hoort bij Zuid-Afrika. Als je er toch bent, is een bezoek aan een van de township ook zeer aan te raden.

Ik bezocht de grootste township van Kaapstad, Khayelitsha. De township bestaat uit duizenden hutjes gemaakt van golfplaten, papier en ander gevonden materiaal. De hutjes zijn niet groot, maar worden wel bewoond door complete gezinnen. Het blijft toch raar om hier als rijke westerling rond te lopen. Maar je wordt wel weer met beide benen op de grond gezet. Al is het niet alleen maar kommer en kwel wat je ziet. De bewoners genieten op hun eigen manier evengoed van het leven. De regering is wel langzaam aan bezig om de bestaande hutjes te vervangen door eenkamer huisjes, waar de mensen kunnen wonen. Dit zijn de zogenoemde Mandela huisjes.

T2

Met een kleine groep en een gids maken we een korte wandeling door de township. De gids komt hier vandaan, dus hij weet precies hoe het er aan toe gaat. We worden ook al snel opgemerkt door de bewoners. Vooral de kinderen weten ons te vinden. Ze willen allemaal handjes vasthouden en knuffelen. Ietwat ongemakkelijk geven we daar maar gehoor aan.

 

T5

Het moet een raar gezicht zijn van een afstandje. Een groep blanke toeristen wat een beetje ongemakkelijk door een township loopt met een hele batterij aan kinderen in hun kielzog. Sommige kinderen weten maar al te goed dat een blank iemand geld betekent. Er wordt heel wat afgebedeld.Het is een aparte ervaring. Je loopt daar als rijke westerling langs gammele huisjes. Dit is geen toeristische attractie waarbij de bewoners aan het eind van de dag weer naar huis gaan. Nee, dit is hun huis.

T3

De verbazing is echter zeer groot, als we binnen mogen kijken in een van de huisjes. Niet iedereen staat meteen te springen, want het blijft toch raar om zomaar bij iemand in zijn huis te komen kijken. Eenmaal binnen zien we toch een groot contrast. Binnenin het golfplatenhuis staat wel een gigantische flatscreen tv, waarop de kinderen des huizes een spelletje FIFA op de playstation aan het spelen zijn.

Dan is het tijd om weer verder te rijden. We stoppen even voor een drinkpauze. We gaan een hek door en vervolgens gaan we binnen in wat een café blijkt te zijn. Groot is het niet. Als we allemaal zitten, bezetten we alle zitplaatsen. Er staat een vrolijk kijkende oudere man achter de bar. De bar is eigenlijk een kleine raamachtige opening. De rest van de wand wordt in beslag genomen door spullen waar ze bij ‘Tussen Kunst en Kitsch’ jaloers op zouden zijn. In eerste instantie weten we eigenlijk niet zo goed wat we in dit bedompte café’tje moeten gaan doen. Maar dan blijkt dat meneer de barman een bierkenner is. Vol overgave geeft hij uitleg over de verschillende biertjes die je bij hem kunt drinken. Hij heeft altijd in de showbizz gewild en dat is te merken. In zijn eentje zorgt hij voor het entertainment.  Hij heeft een mooie verstelstem die zelfs een voor mij oninteressant onderwerp als bier zeer interessant kan maken. Iedereen hangt aan zijn lippen. Ik vergeet haast om mijn cola op te drinken.

T4

Nog interessanter wordt het als hij over zichzelf begint te vertellen. Er volgt een levensverhaal waar je u tegen zegt. Hij is al 49 jaar getrouwd met zijn vrouw. Hij heeft het nodige te verduren gehad tijdens de Apartheid. Afleiding vond hij in zijn passie, de muziek. Hij blijkt cello te hebben gespeeld in een ver verleden en niet zomaar op huis tuin en keuken niveau. Nee, hij blijkt ook nog eens op ons eigen North Sea Jazz gestaan te hebben met zijn bandje. Uiteindelijk heeft hij er toch voor gekozen om terug te keren naar zijn geboortegrond. Ik vind het eigenlijk wel jammer dat we weer weg moeten, ik had nog uren naar die vrolijke meneer kunnen luisteren.

We rijden weer door naar onze volgende stop. In een ander deel van de township bevinden zich kindertehuizen waar kinderen opgevangen worden van alle leeftijden. De kinderen hebben geen ouders meer, of de ouders kunnen niet meer voor hen zorgen. Vaak zijn ze besmet met het HIV virus. We mogen een kijkje nemen in zo’n tehuis. We komen eerst in een huis waar baby’s wonen, daarna gaan we richting een opvanghuis waar oudere kinderen worden opgevangen. Hier mogen we ook even binnenkijken.

Dan stappen we weer in de auto en dan zit de township tour er weer op. We rijden weer terug. De rest van de rit is iedereen behoorlijk stil van alle indrukken die we vandaag hebben opgedaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s