Musical

Musical | Zorro

 

Afgelopen vrijdag was het weer eens musical tijd. De musical Zorro stond op het programma. Ter voorbereiding heb ik begin dit jaar het boek gelezen. Ook heb ik iedere week braaf  ‘Op zoek naar Zorro’ gevolgd. Het verhaal was me al bekend. Ik was zeer benieuwd naar hoe het uiteindelijk gebracht zou worden. Extra benieuwd was ik naar Tommie, aangezien dat niet echt mijn favoriet was voor de eindzege.

Het verhaal kent iedereen wel. Diego groeit op in het relatief arme Los Angeles in de negentiende eeuw. Hij lijkt het lievelingetje van zijn vader te zijn, maar ook van zijn jeugdvriendin Luisa. Dit tot afgrijzen van zijn broer Ramon. Diego besluit weg te gaan en zijn geluk te beproeven in Spanje. Hier komt hij terecht bij een stel zigeuners. Met hen reist hij door het land. Totdat Luisa ineens voor zijn neus staat. Zij komt vertellen dat de wrede Ramon inmiddels de baas van de stad is geworden en werkelijk alles doet met zijn onderdanen, zodra het hem niet aanstaat. Diego besluit met zijn zigeuner vrienden terug te keren. Hij kan het niet aanzien dat er zoveel onrecht wordt aangedaan met onschuldige mensen en besluit hier iets aan te doen. Hij besluit als Zorro het onrecht te laten verdwijnen. Ondertussen moet Diego ook nog vechten voor zijn grote liefde Luisa.

De voorstelling is ontzettend goed in elkaar gezet. Er wordt gretig gebruik gemaakt van verschillende special effects. Waaronder ook goed gelukte illusies. Rode draad vormt de muziek van de Gypsy Kings. Van deze muziek moet je houden, want er wordt wat af gejodeld, maar in zijn geheel past het wel ontzettend goed in het plaatje. Een gedeelte van de cast is duidelijk ook echt van Spaanse afkomst, dit komt vooral tot uitdrukking in de dansscénes. Ook het Nederlands gedeelte van de cast heeft duidelijk ontzettend veel uurtjes doorgebracht in de dansschool om de bekende Flamenco dansen onder de knie te krijgen.

We hadden het geluk dat we op twee mensen na de complete A-cast hadden. Tommie Christiaan was dus op als Zorro. Qua acteerwerk is hij ontzettend goed. Hij zet zowel een ietwat verwijfde Diego als een stoere Zorro heel goed neer. Het zingen ging aan het begin van de show niet heel goed, maar naarmate de voorstelling vorderde ging het steeds beter. Lone van Roosendaal komt als zigeunermeisje Inez goed uit de verf. Zij is werkelijk een vakvrouw en een zeer terechte winnares van de musical award voor beste vrouwelijke hoofdrol. Michelle Spietelhof was voor mij helemaal nieuw, maar ze deed het goed. De chemie tussen Tommie en Michelle was duidelijk te merken. De grote verrassing voor mij zat niet bij de hoofdrollen, maar in het ensemble. Dat is Dennis de Groot. Totaal niet mijn favoriet bij het programma ‘Op zoek naar Zorro’, maar nu ik hem in zijn rol gezien heb, vind ik hem eigenlijk nog niet eens zo slecht. Het lijkt alsof hij nooit anders heeft gedaan en is er helemaal thuis.

Ik heb een ontzettend leuke avond gehad gisteren. Het is een zeer temperament volle voorstelling. Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten, maar ik ben blij dat ik hem toch gezien heb. Naast de humoristische stukken is er ook plaats voor serieuze onderwerpen. Samen met de opzwepende muziek en dansscènes maakt Zorro een echte aanrader.


Wat: Zorro

Waar: Theaterhotel ‘De Oranjerie’ Roermond

Genre: Musical

Wanneer:  14 oktober 2011

Producent: Stage Entertainment

Met: Tommie Christiaan, Lone van Roosendaal, Michelle Spietelhof, René van Kooten e.a.

Waardering: 4/5 sterren

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s