Musical

Musical | Petticoat

Het werd wel weer eens tijd om een bezoekje te gaan brengen aan het theater. Dit keer voor de nieuwe Nederlandse musical Petticoat, de speciaal geschreven musical voor Chantal Janzen. Deze staat in Heerlen, dus daar moesten we eerst even heen rijden. Zonder veel echte problemen kwamen we aan bij het theater. Eerst nog even wat gegeten bij MacDonalds en daarna zijn we naar het theater gegaan. Al voor we goed en wel onze jassen uit hadden gedaan, moet er nog eerst even op het castbord gekeken worden. Dat stemde ons al goed, aangezien de complete A-cast erop stond. Daarna nog even een sanitaire stop en dan de zaal in. We zaten op rij 6, maar omdat de orkestbak er stond was dit rij 4, perfect dus. Het duurde wel even voor de show begon. Om tien over acht was de voorstelling nog niet begonnen, maar er klonk wel iemand door de microfoon. Helaas voor ons was dat niet Mies Bouwman, maar een mevrouw van het theater die ons mededeelde dat de voorstelling wegens een technische storing wat later zou beginnen. Dit zou niet lang duren. Maar ja voor ons duurde het natuurlijk veel te lang. Uiteindelijk klonk dan toch echt de stem van Mies Bouwman door de speakers. En de voorstelling begint.

De gehele voorstelling duurt drie uur, maar aan het eind zou je willen dat het langer duurt. Er zitten ontzettend veel afwisselende liedjes in en de humor is werkelijk hilarisch. Ik heb nog nooit zo erg in een deuk gelegen bij een musical. Dit komt vooral door de timing van Chantal. Natuurlijk werkt ook het Groningse accent mee. Dit komt voor mij goed over, voor zover ik dat kan beoordelen als Limburgse.  Vooral het “mijn koffa, mijn koffa” en het stofzuiger moment die het hem doen.  De liedjes blijven heerlijk hangen, maar natuurlijk ontbreken ook de serieuze liedjes niet. Gaat het voor de pauze vooral om de show, na de pauze wordt het al een beetje serieuzer. “Grote mannen, grote namen” is voor mij toch wel een hoogtepunt en “Raak ik je kwijt” en “Tegenwind” zijn prachtige nummers. Vooral bij de reprise van “Raak ik je kwijt” en de dagboek/fotoboek scene die daarbij hoort heb ik het haast niet droog kunnen houden.  Er is één scene waar ik echt met een glimlach op mijn gezicht  naar heb zitten kijken en dat is in het vergeetpaleis. De “Hollywood” scene. Wat heb ik daarvan genoten. De teksten tussendoor zijn ook erg goed gevonden en sommige quotes zouden niet misstaan op een tegeltje. Met als absoluut hoogtepunt, de zin waar werkelijk de zaal bij krom laag, hij zit aan het eind: “Hoe vetter het varken, hoe blijer de boer”. Geweldig.

De verrassing voor mij was toch wel  Roon Staal. Dat was de enige die ik niet kon, maar die heeft het toch wel waargemaakt voor mij. Hij heeft een mooie stem  en zijn acteerprestaties zijn ook heel goed. Hij zet Peter Koot echt fantastisch neer. Ik gok op in ieder geval een nominatie bij de awards volgend jaar.  Ook Mike Weerts heeft mij echt verrast. Ik had er nogal een hard hoofd in moet ik eerlijk zeggen. Mike ken ik alleen van voetbalvrouwen. Voor mij was het de vraag of zijn zangkwaliteiten wel goed waren. Nou dat is zo. Hij doet echt niet onder voor de rest van de cast. Freek heeft me weer verbaast. Hij zingt niet veel, dat klopt. Maar is dat erg? Nee, wat hij zingt is goed en hij maakt het dubbel en dwars goed met zijn acteerkwaliteiten. Naast Chantal heeft hij ook veel lachers op zijn hand. Marjolein zet verder een geweldige mevrouw van Rooden neer. Hajo is ook briljant in zijn rol als papa van Patti. Hem zie ik ook echt staan met een mooi groen beeldje in zijn hand komende juni. Wat mij ook is opgevallen is dat de bijrollen ook allemaal leuk zijn. Iedereen van het ensemble heeft wel een benoemenswaardige rol . Oh en dan zou ik toch bijna vergeten om Chantal te noemen. Die is natuurlijk geweldig als Patti. Vooral op komisch gebied. Zij heeft echter wel de mensen om haar heen echt nodig om de show zo goed te maken. En dan last but not least…ja ik ga er gewoon een paar extra regels aan wijden…door het hele verhaal heen komt er een vrouw te pas en te onpas voorbij. Tegen het einde van de voorstelling krijgt zij ook nog haar one minute of fame. Tijdens die minuut, ben ik me echt af gaan vragen. Wat doet zij eigenlijk in het stuk. Waarom heeft zij zo’n grote rol. En dan heb ik het natuurlijk over Wilma. Dit had er wel uit gemogen. Haar indianenlied is op zich een leuk liedje en zou niet misstaan op een bonteavond tijdens carnaval, maar in de musical past het helemaal niet. De zaal snapte het volgens mij ook niet helemaal, er werd hier en daar wel wat gelachen. Maar dat kwam wel over zo van “ik zal maar lachen, maar echt grappig is het niet”.

Kortom ik heb echt een top avond gehad, en ik kan niet wachten tot ik weer mag. In januari gaat dat ook gebeuren. Dan zit ik voor de tweede keer in de zaal.


Wat: Petticoat

Waar: Parkstad Theater Heerlen

Genre: Musical

Wanneer: 26 november 2010

Producent: Stage Entertainment

Met: Freek Bartels, Chantal Janzen, Mike Weerts, Rosalie de Jong, Annemarie Jung e.a.

Waardering: 4/5 sterren

Advertenties

Een gedachte over “Musical | Petticoat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s